8 Februari 1460 Federico van Montefeltro, reeds graaf van Urbino, trouwde in tweede huwelijk veertien jaar-oude Battista Sforza, geboren in Pesaro en dochter van Alessandro Sforza, heer van de stad. Het huwelijk duurde slechts twaalf jaar, tot haar voorbarige dood, maar zij markeerden diep het leven van Urbino. Rondom Federico en Battista, liefhebbers van de kunst en de cultuur, het hof van Urbino heeft een prestigieuze aanwezigheid van kunstenaars veroorzaakt. In 1465 riep Federico Dalmatische architect Luciano Laurana om de hertogelijke residentie te vergroten. Ondanks de jonge leeftijd was Battista een beschaafde en actieve vrouw, overtuigt dat de cultuur ook een levensstijl moest worden. Het ontving totaal de theorieën van Piero della Francesca en van Laurana, in hun plannen ontwerpen zij nette en elegante lijnen, evenwicht tussen vorm en volume, en namen in eerste persoon deel aan de totstandbrenging van de nieuwe woonplaats, die de ontwikkeling voor een deel conditioneert. Aan zijn dood,in 1472, laat Laurana Urbino na en Francisco di Georgio Martini werd geroepen om het werk voort te zetten: hij voegde decoratieve elementen aan de portieken en de vensters toe, .......................... hen aan Ambrogio Barocci maken te realiseren. Na de dood van Federico, in 1482, werden de activiteiten gestopt en pas in 1536 voegde de architect Girolamo Genga de tweede verdieping toe.